ความสามารถพิเศษและก็พรแสวง

ความสามารถพิเศษและก็พรแสวงความยากที่ประจำตัวพวกเรามาตั้งแต่กำเนิดหรือไม่


ตั้งแต่กำเนิดกระทั่งพวกเราโตพวกเราชอบรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในความสามารถพิเศษของคนๆหนึ่งที่สะดุดตาไม่ว่าจะเป็นด้านในห้องเรียนตอนประถม ตอนมัทธยมแล้วก็ตอนมหาวิทยาลัย เวลาที่คนๆหนึงนั้นเก็บความรู้ความเข้าใจของตนเองเพื่อไม่ยอมแพ้คนๆหนึ่งนั้นยากอย่างมากเพราะว่าการสืบหาวิชาความรู้เพื่อเปลี่ยนแปลงความคิดของพวกเราในสมองให้การมองโลกการมองสิ่งที่พวกเรามองเห็นหรือความชำนาญของพวกเราๆนั้นเกิดมาเป็นตัวเป็นตนจริงๆสำหรับคนไหนกันแน่ในบางบุคคลที่เกิดมากับความสามารถพิเศษในด้านนั้นๆแล้วยังเลือกเดินทางในทางที่ถูกจุดแบบไม่มีเงื่อนไขไม่มีข้อเกี่ยวกันทำให้ผู้ที่มีพรสวรรค์ในบางครั้งก็ยังได้โอกาสจะแพ้ผู้ที่มีพรแสวงด้วยเหตุว่าความชะล้าจิตใจเหมือนดั่งในนิทานอิสพเรื่อง กระต่ายกับเต่า ซึ่งชาวไทยพวกเราแต่ละคนทุกคนพวกเราค้ำประกันเลยว่ารู้จักนิทานหัวข้อนี้แน่ๆเนื่องจากความประมาทและขาดความระมัดระวังของผู้ที่เกิดขึ้นมากับความรู้ความเข้าใจที่ดีมากยิ่งกว่าอีกคนแม้กระนั้นก็ยังแพ้อีกผู้ที่มีความรู้ความสามารถที่ด้อยกว่าในสิ่งที่เขาท้าและก็แข่งกันมาแต่ว่าเนื่องจากว่าไม่ท้อถอยรวมทั้งเป็นผลมาจากความจิตใจสู้และก็ซื่อสัตย์สุจริตต่อความรู้ความเข้าใจของตนเองไม่เลือกที่จะน้อยอกน้อยใจในความรู้ความเข้าใจที่ตนเองได้รับมาแต่ว่าเริ่ม

ฉะนั้นพวกเราต้องการจะกล่าวว่าคนที่มีความมานะพากเพียรไม่จำเป็นที่ต้องน้อยอกน้อยใจของตนเองเลยด้วยเหตุว่าคำว่าพรแสวงนั้นถึงในบางครั้งพวกเราจะไม่มีความสามารถพอๆกับผู้ที่มีพรสวรรค์ที่เขาเลือกทางตนเองถูกแล้วพวกเราก็ควรพึงพอใจกับสิ่งที่พวกเราพากเพียรทำมันอยู่ทุกๆวันรวมทั้งเลือกทำในสิ่งที่พวกเรามีความรู้สึกว่าจะไม่เป็นผลลบต่อคนใดกันแน่เลยสามารถทำให้ตนเองไม่มีปัญหากับครอบครัวสามารถขึ้นมาเป็นผู้นำครอบครัวได้เท่านั้นพวกเราก็รู้สึกว่าคุณก็เป็นคนๆหนึ่งที่เกิดมานั้นมิได้ได้ผลลบต่อคนใดแต่ว่าอย่างต่ำผลจากการบวกของคุณอาจจะมิได้เกิดขึ้นกับทุกคนแม้กระนั้นสิ่งที่คุณได้สร้างมันขึ้นมาจากพรแสวงและก็ความเพียรพยายามเพียรพยายามนั้นก็ได้ผลทำให้ท่านประสบผลสำเร็จในด้านของตัวคุณเองแต่ว่าสิ่งที่ชั่วร้ายนั้นถ้าหากขึ้นจริงๆนั้นเป็นการที่คนๆหนึ่งเกิดมาและไม่เลือกที่จะทำชีวิตให้ดีนั้นก็เลยเป็นเหตุผลให้กับใครซักคนที่ดูคนที่มีพรสวรรค์ว่าเห้ยเพราะเหตุไรพวกเราไม่เกิดขึ้นมาเป็นคนผู้ที่มีพรสวรรค์วะ พวกเราจะบอกให้ว่าคนอย่างงั้นนะยิ่งน่าอดสูสะมากกว่าผู้ที่มีความบากบั่นที่จะทำอะไรสักอย่างเพื่อตนเองดันจากจุดที่ไม่ดีขึ้นมาหรือบางบุคคลที่เกิดมาไม่มีความสามารถพิเศษ

Author: Lewis Mckinney